Jedini crnogorski grad na dvije čarobne obale, okružen je prozirnom vodom mora i jezera. Okovan planinskim kamenom i obasjan mediteranskim suncem, Bar je jedinstvena oaza Crnogorskog primorja, u koju se može pobjeći od užurbanog tempa civilizacije i predahnuti uz šum talasa i opojne mirise prirode. Kojim god putem došli u Bar, dočekaće vas netaknuta priroda i gostoprimljivi ljudi. Slikoviti planinski vrhovi natkriljuju barsku kotlinu, a brojna interesantna naselja, pješčane plaže i beskrajno plavetnilo pučine vraćaju goste ponovo u ovaj ambijent. Čitava barska opština je jedinstvana turistička destinacija za odmor i rekreaciju, koja obogaćuje i mijenja život. Priroda je Bar obdarila najrazličitijim i najljepšim geografskim atributima, kao i bogatstvom u svemu što Mediteran može dati. Sunce, topla i čista voda, blagotvorno zračenje pješčanih plaža, čine skup elemenata koji privlače osvajače modernog doba - turiste.

Legenda o Vladimiru i Kosari

Vladimirov krst čuva se u bratstvu Androvića kao najveća relikvija. Svake godine, na dan Sv. Trojice, krst se iznosi na vrh Rumije, na mjesto gdje se, po predanju, nalazila crkva. U narodu postoji običaj da učesnici procesije ponesu sa sobom po jedan kamen, jer po predanju - crkva će se sama obnoviti kada bude dovoljno kamenja. Učesnici procesije su pripadnici sve tri vjeroispovijesti.

Nakon rušenja Crkve Sv. Marije u Krajini pronađen je krst, koji se već vjekovima nalazi u posjedu bratstva Andrović. Krst je visine 45 cm, širine 38 cm, debljine 2,5 cm, napravljen je od drveta, a spolja okovan pozlaćenim listovima. Mjesto gdje se čuva znaju dva najstarija člana porodice. 

Krst je vezan za dukljanskog kneza Vladimira (980 - 1016) čija se prestonica nalazila u Krajini (Ostrosu). U ratu sa makedonskim carem Samuilom 997. god, knez Vladimir je zarobljen i odveden u tamnicu u Prespi. U lijepog dukljanskog kneza zaljubila se ćerka cara Samuila, Teodora (Kosara), on joj se učini ,,slađi od meda i saća“ i kaza ocu da će skočiti u jezero ako je ne da za Vladimira. Ubrzo su se vjenčali i živjeli u dvorcu, nedaleko od manastira Prečista krajinska na Skadarskom jezeru.

Cara Samuila nakon smrti nasleđuje Vladislav, koji ubrzo poziva kneza Vladimira da ga posjeti u Prespu, kao znak da mu se ništa neće dogoditi, šalje mu zlatni krst. Znajući da je Vladislav prevrtljiv, knez Vladimir zatraži da mu pošalje drveni krst, jer ,,na njemu je Spasitelj razapet“. Vladislav uputi tri monaha sa drvenim krstom, ali čim je Vladimir došao u Prespu, bio je ubijen na vratima crkve. U trenutku pogubljenja imao je drveni krst u rukama i sa njim je i sahranjen u Prespi.

Vladimirova žena Kosara je njegovo tijelo prenijela u manastir Prečista krajinska, zamonašila se i, po njenoj želji, sahranjena je pokraj kneza. Knez Vladimir je proglašen za sveca.